პლანეტა X, შუმერები, მაიას კალენდარი და 2012 – მითები, ლეგენდები და სინამდვილე (?)

by Agasfer on August 21, 2010

in Uncategorized,მეცნიერება,მითოლოგია,სიკვდილი

პლანეტა ნიბირუ და 2012 წლის ყბადაღებული აღსასრული. ალბათ არ დარჩენილა გამოცემა, ამაზე რომ არ ესაუბრა, ადამიანი – რომ არ ეფიქრა.

მე ცოტა ნელა ვმოძრაობ. “ეს სისულელე” გონებისგასატოკებლად არ ჩამითვლია, მაგრამ გუშინ იმდენ საინტერესო ინფორმაციას წავაწყდი, ცოტა დამაფიქრა. მინდა, თქვენც გაგიზიაროთ.

ამ პოსტიდან გაიგებთ, ნიბირუ თუ მოვა, რატომ არაფერი გვემუქრება :D


1840 წელს ნეპტუნის აღმოჩენა ურანის მოძრაობის ტრაექტორიის ანომალიიდან გამომდინარე  დადგინდა. პლუტონი იყო აღმოჩენილი ნეპტუნის მოძრაოობის ტრაექტორიის ანომალიით 1930 წელს. ამავე პრინციპით, 1978 წელს,  ასტონომებმა Tobert Harington-მა და  Tom Van Flandern-მა  ივარაუდეს, რომ ამ სამი პლანეტის ორბიტებზე მოქმედებს კიდევ ერთი პლანეტა, რომელიც ცნობილი არ არის.  1982 წელს ნასამ დაუშვა ამ პლანეტის არსებობის შესაძლებლობა. 1983 წელს გაუშვეს IRAS- ინფრაწითელი ასტრონომოული თანამგზავრი, რომელმაც კოსმოსში დიდი უცნობი ობიექტი დააფიქსირა. მეცნიერებმა მათემატიკური მოდელებით ივარაუდეს, რომ პლანეტა X 3-4 -ჯერ უფრო დიდი უნდა იყოს დედამიწაზე.

შუმერები

შუმერები შუამდინარეთში, ქვედა მესოპოტამიაში, თანამედროვე ერაყის სამხრეთ ნაწილში ცხოვრობდნენ. ჩვენს წელთაღრიცხვამდე  IV ათასწლეულის ბოლოს და III –ს დასაწყიში. მათი ლეგენდები გვეუბნება, რომ ისინი ზღვის მეორე მხრიდან მოდიოდნენ. შუმერების ენას  კავშირი არ აქვს ენების სხვა ოჯახებთან. მათი არსებობის საკითხი ჰიპოთეზა იყო 1877 წლამდე, მაშინ ბაღდათში საფრანგეთის საკონსულოს თანამშრომელმა  პატარა სკულპტურა აღმოაჩინა, რომელიც უცნობ სტილში იყო შესრულებული. არქეოლოგებმა მუშაობა დაიწყეს  და უამრავი,  იმ პერიოდისთვის უძველესი, ასირიის და ბაბილონის კულტურამდელი ნივთები აღმოაჩინეს.

ასევე იპოვეს შუმერული ‘ბეჭდები ‘- ქვის ცილინდრები, ზედაპირზე სარკისებური გამოსახულებებით. მათზე ასახული იყო სცენა, ეკიპაჟი როგორ რთავს  აპარატს და მიჰყავს ხომალდი მთების ზემოთ. ასახულია ფრენის ტრაექტორია  X პლანეტიდან დედამიწამდე, რომელიც გადის იუპიტერსა და მარს შორის. აქვეა ინფორმაციაც, როგორ უნდა მოახდინო ორიენტირება დედამიწისკენ ფრენის დროს ვარსკვლავების მიხედვით.

100 წლის განმავლობაში პლანეტა მარდუკი დედამიწასთან ახლოს იყო და მიმოსვლაც ხშირად ხდებოდა. გილგამეშის ეპოსში ნახსენებია  ქალაქი ბალბეკი, თანამედროვე ლიბანის ტერიტორიაზე მდებარეობს. უძველესი ქალაქის ნანგრევები დღემდეა შემორჩენილი. ქალაქი ნაშნებია უზარმაზარი ლოდებით, რომელიც კარგადაა დამუშავებული და ამ შენობების დანიშნულება უცნობია. ლეგენდის მიხედით კი ანუნაკები სწორედ აქ ცხოვრობდნენ.


ანუნაკი

(შუმერულად – “ის, ვინც დედამიწაზე ციდან მოვიდა”)

ეს ვერსია მშვენიერ ზღაპარს ჰგავს. თეორია მოგვითხრობს მაღალგანვითარებულ არსებებზე (უცხოპლანეტელებზე), რომლებიც დედამიწაზე სხვა პლანეტიდან მოვიდნენ და დიდი ცოდნა გადასცეს შუმერებს და მაიას ტომებს. ამ ცოდნის პროდუქტად მოიაზრება პირამიდები, ნასკას ხაზები(როგორც კოსმიური ხომალდების დაფრენის ორიენტირი) და ა.შ.

ისინი დედამიწაზე ყოველ 3657 წელში ერთხელ მეთორმეტე პლანეტიდან ჩამოდიოდნენ, რომელიც ამ დროისთვის დედამიწას უახლოვდებოდა. ამ პლანეტას შუმერებმა ნიბირუ უწოდეს.

ამბობენ, რომ ისინი სასარგებლო წიაღისეულს, კონკრეტულად კი ოქროს საძიებლად იყვნენ დედამიწაზე. ნიბირუ თითქმის ჩამქრალი ვარსკვლავია, სადაც სითბო და სინათლე ძალიან მცირე რაოდენობითაა. ოქრო მათთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანია.

ფოტოზე ნიბირუელების თავის ქალაა წარმოდგენილი.

ცნობილმა ამერიკელმა მკვლევარმა, შუმეროლოგმა Zecharia Sitchin-მა გაშიფრა შუმერების ერთ-ერთი ფილა, სადაც გამოსახული იყო ოპერაცია. მისი აზრით, იქ აღწერილია გენური მოდიფიკაციის ის შემთხვევა, რომელმაც დედამიწის მოსახლეობის განვითარებაზე შემდგომში დიდი გავლენა მოახდინა. ნიბირუელებმა ადამიანთა გენები “გააკეთილშობილეს”, მას შრომისუნარიანობა შესძინეს, სიცოცხლის ხანგრძლივობა კი შეუმცირეს. ეს, რა თქმა უნდა, საკამათო თემაა, მაგრამ იგივეს გვიამბობს მაიას ტომების ჩანაწერებიც, კიდევ ერთი უძველესი ცივილიზაცია.

მექსიკის ტერიტორიაზე მდებარე ქალაქი პალენქე. ქალაქის მშვენებაა უძველესი სასახლე და ტაძარი. მექსიკელმა არქეოლოგმა დოქტორ ალბერტო რუს ლულიერმა, 1952 წელს ტაძარში საიდუმლო ჩასასვლელი აღმოაჩინა, რომელმაც მეცნიერი ბარელიეფებით შემკულ ოთახამდე მიიყვანა სადაც მესოამერიკულ ტერიტორიაზე ჩატარებული არქეოლოგიური სამუშაოების უდიდესი სენსაცია დაფიქსირდა. ოთახში, სავარაუდოდ, მოთავსებული იყო კინიჩ კან ბალამის მამის პაკალის 20 ტონიანი სარკოფაგი.  სენსაციური კი ის 5 ტონა სიმძიმის ქვა იყო,
რომელიც საკროფაგს ეფარა. დააკვირდით სურათს:

წყარო: ვინ იყვნენ ღმერთები

ფოტოზე ბევრი ხედავს დაახლოებით იგივე სიუჟეტს – საფრენ აპარატს, რომელსაც ვიღაც მართავს, თუნდაც პალენქე. ოფიციალური დასკვნა კი გაცილებით არაფრისმთქმელია.

ჰააბის ანუ „მიწიერი კალენდრის“ ციკლი შედგენს 52 X 365 ანუ 18 980 დღეს, ხოლო ცოლკინიც ანუ „ღმერთების კალენდარი“ ასევე 18 980 დღეს მოიცავს – 73 X 260. აქედან გამომდინარე ღმერთების 73 წელი იგივეა რაც მაიას 52 წელი.
ქიმიკოს-მეტალურგი, დოქტორი კისლინგი, დრეზდენის კოდექსის შესწავლის შემდეგ, მეტად საინტერესო დასკვნამდე მივიდა. როგორც მაიას ცივილიზაციის ჩანაწერები გვამცნობენ, ყოველ 52 წელიწადში ათჯერ, ცაში ღმერთები ჩანდნენ და ყოველი ციკლის გასვლის შემდეგ ინდიელები მათ გამოჩენას ელოდებოდნენ. თუ ღმერთები ყოველ 52 წელიწადში ათჯერ ჩნდებოდნენ,  მათი დანახვა, სავარაუდოდ ყოველ 5,2 წელიწადში ერთხელ შეიძლებოდა. კისლინგი დაინტერესდა ამ ფაქტით და ივარაუდა, რომ ინდიელები კომეტის ან რაიმე სხვა ციური სხეულის გამოჩენას ელოდნენ და სხვადასხვა პლანეტების მოძრაობის მარშრუტის შესწავლისას შემდეგ დასკვნამდე მივიდა, რომ: მერკური მზის გარშემო ბრუნვას 88 დღე (ანუ 0,24 დედამიწაზე გასული წელიწადი) უნდება, ვენერა – 225 დღე (0,62 წელიწადი), დედამიწა 365 დღე (1 წელიწადი), მარსი 687 დღე (1,88 წელიწადი) ხოლო იუპიტერი 4329 დღე (11,86 წელიწადი). გაიხსენეთ ასტეროიდების სარტყელი და ის დიდი მანძილი, რომელიც იუპიტერსა და მარსს შორის მდებარეობს. ერთ დროს ეს ასტეროიდები პლანეტის ნაწილი იყო, რომელიც აფეთქების შედეგად განადგურდა და მცირე ნაწილებად დაიშალა. გამოთვლის შედეგად დადგინდა, რომ პლანეტა X, რომელიც ერთ დროს ასტეროიდების სარტყლის ადგილას მდებარეობდა, მზის გარშემო შემობრუნებას 1898 დღე, ანუ 5,2 წელიწადი მოანდომებდა.
სავარაუდოდ, სწორედ პლანეტა X იყო „ღმერთების“ პლანეტა, საიდანაც ერთ დროს დედამიწას ესტუმრნენ.  მაიას კულტურაში
შემთხვევითობას ადგილი არასოდეს ჰქონია და ნაკლებად სავარაუდოა, რომ 52წლიანი ციკლი უბრალო დამთხვევის შედეგია.
გადმოთვლის შედეგად დადგინდა – მაიას კალენდარი წყდება 2012 წლის 22 დეკემბერს და მოსალოდნელია დიდი ცვლილება. მოსახლეობის ერთი ნაწილი ბუნებრივ კატასტროფას, ხოლო მეორე ნაწილი კი დედამიწაზე დაბადებულ ახალ რასას ელის. ასევე ვხვდებით ცნობებს მეორედ მოსვლის, სამყაროს განადგურების
შესახებ ანდაც მაიას ღმერთების დაბრუნების შესახებ. შესაძლოა ღმერთები ნამდვილად შეჰპირდნენ ინდიელებს დედამიწაზე დაბრუნებას, მაგრამ როდის?
საიდან ვიცით ის, რომ კალენდარი ნამდვილად 2012 წელს წყდება?
მაიას კულტურის შემსწავლელი მეცნიერება, პირობითად ტომფსონის თარიღზე ანუ ჩვ. წ. აღ. – მდე 3114 წლის 11 აგვისტოზე შეთანხმდა და ნულოვან პუნქტად აღიარა.
მაიას კალენდრის მიხედვით ეს პერიოდი სწორედ 2012 წლის 22 დეკემბერს უტოლდება. ანუ წყდება.
რა თქმა უნდა, შეიძლება ნულოვანი პუნქტის შესახებ დავის გაგრძელება და მტკიცება, რომ საწყისი თარიღი არასწორია, რომ არა ერთი მეტად მნიშვნელოვანი ფაქტი – როგორც გეოგრაფიის გაკვეთილიდან ვიცით, დედამიწა არ არის იდეალურად სიმრგვალის სხეული. ოდნავ დაბრტყელებული ფორმის გამო, როგორც ყველა მსგავსი სხეული, ჩვენი პლანეტაც არ ტრიალებს თანაბრად. წარმოიდგინეთ ღერძი, რომელიც ზუსტად პულუსებს შორის შეიძლება გაივლოს და რომელიც პოლარული ვარსკვლავისკენ იქნაბა მიმართული. ყოველი შემოტრიალების შემდეგ, ღერძი საწყის წერტილს თანდათან მოშორდება და მხოლოდ 25 800 წლის შემდეგ დაუბრუნდება იმავე ადგილს. ანუ ყოველ 25 800 წელიწადში ერთხელ, დედამიწა საწყის წერტილს უბრუნდება და გარკვეულ ახალ ფაზას იწყებს – ამ მოვლენას ეწოდება ასტრონომიული პრეცეზია. ის კი  ზუსტად 2012 წლის 22 დეკემბერს იქნება! ამ დღეს დედამიწა
სრულიად ახალ ფაზაში შედის. შეიძლება ეს ყველაფერი მაიას ტომს სცოდნოდა?
იქნებ შეიძლებოდა. იქნებ არა. თუ ცდებიან, ხომ კარგი, თუ არა და..
მოვიდეს ნიბირუ. რამდენიმე ათასი  წლის წინ თუ განვითარების ასეთ დონეზე იყვნენ, არც ახლა დაუშვებენ, რამე დაგვიშავდეს, ასე მქონია :D ოქრო ხომ უნდათ? ჰოდა გვაქვს, თუ ავფეთქდებით, ამით არც მათ ეშველებათ :D

{ 64 comments… read them below or add one }

Leave a Comment

Previous post:

Next post: