ბალახზე ვიჯექიოქტომბერში…ღამითხეზე მიყუდებული.ეგზოტიკა მწვავდა და მანგოს სუნი მცემდა – ამქვეყნად ყველაზე გრადუსიანი…იმ წუთას, ბალახზე, დამკვირვებელი ვიყავი… შავიზღვისპირეთში, შუადღის თაკარა მზეზე… პლაჟზე…თეთრშორტებიანი ნეფე შავკანიან პატარძალს თმებიდან ბრინჯს აშორებდა და ლურჯიალქნებიან გემს უჩვენებდა, რომელიც მათი დროებითი ბინა უნდა გამხდარიყო. იქვე თეთრანაფორიანი მღვდელი ტრიალებდა და წყვილის ნათესავებს ულოცავდა. ყვავილები, ცქრიალა ღვინო, ბანანები და ჩათეთრებული მაყრიონი ულამაზეს სანახაობას ქმნიდა.მაგრამ, […]