ცოტა რამ ვიცით იმ  ლამაზი ადამიანების ფარულ ურთიერთობებზე, რომლებმაც იციან, რომ ლამაზები არიან;  და საერთოდ არაფერი  – ლამაზი ბიჭების ურთიერთობაზე, რომლებიც მეგობრებს ჰგვანან, სინამდვილეში კი, შეიძლება, ერთმანეთი სძულდეთ კიდეც. როცა ერთმანეთს უღიმიან, ამ ღიმილში გაუთვითცნობიერებელ სინაზეს გულისხმობენ.

ჩვენი მთავარი პერსონაჟი დივინია. გასული საუკუნის პარიზელი. მის სუნამოს მძაფრი სუნი ჰქონდა, ვულგარული. თუმცა, კარგი და დახვეწეილი გემოვნებით გამოირჩეოდა, ხოლო მისი ლტოლვა სიბინძურისა და ვულგარულობისკენ ცხოვრების წესად იყო ქცეული. ამას თავისი მიზეზიც ჰქონდა. თავად ლამაზს, წარმოსადეგს, არისტოკრატული სიფერმკრთალე რომ დაჰკრავდა, ვულგარულობასთან პირველი და ყველაზე დიდი სიყვარული აკავშირებდა. ყველაზე დიდი ვნება სწორედ შავტუხა მაწანწალას მიმართ განიცადა. მაშინაც კი, როცა ტუჩებით იყვნენ შეწებებულები, ბოშურ სიმღერებს მღეროდა, როცა დივინის მთელი სხეულით ნებდებოდა, მაშინ ისწავლა ვულგარული ქსოვილების მშვენიერების დაფასება, ისეთების, როგორიცაა აბრეშუმი და „ყოველგვარი ორქრომკერდი“, რომელიც, პრინციპში, ძალიან უხდებათ დივინისნაირ ‘უსირცხვილო’ არსებებს.

დივინმა ზეციური ცხოვრება 20 წლის ასაკში დაიწყო, ხმელთაშუა ზღვაზე კრუიზში იმოგზაურა, მერე უფრო შორსაც, ზონდის კუნძულებზე. თეთრი იახტით დაუსრულებლად მოგზაურობდა საყვარელთან, ერთ ახალგაზრდა ამერიკელთან ერთად, რომელიც მორცხვად ამაყობდა თავისი სიმდიდრით. როცა იახტამ ვენეციაში ჩაუშვა ღუზა, დივინით რომელიღაც კინორეჟისორი მოიხიბლა  – რამდენიმე თვეს იცხოვრეს ნახევრად დანგრეული ციხესიმაგრის უზარმაზარ დარბაზებში.

მერე ვენა – მოორქროვილი, მდიდრული სასტუმრო, უზარმაზარი არწვის ფრთებქვეშ რომ  იყო მოქცეული… ინგლისელი ლორდის მკლავებში ფარდებიან და ბალნადინიან საწოლში გატარებული ღამეები. გასეირნებები მძიმე ლიმუზინით, პარიზში დაბრუნება და იქაური დაქალები;  ვიზიტი რენესანსის სტილის ნატიფ სასახლეში და გი დე რონიურანის საზოგადოებაში ტრიალი;  დივინი სასახლის მფლობელია; ის 27 წლის გახდა!  მას მინიონი უყვარდა, თუ სძულდა? ალბათ უფრო სძულდა და ამიტომ უყვარდა.

ჯერ ბავშვი იყო, როცა 18 წლის ალბერტო შეუყვარდა. ალბერტო მის თვალში სიმამაცის და მამაკაცურობის სიმბოლოს წარმოადგენდა, უცნაური ჰობი ჰქონდა – შხამიან გველებს იჭერდა. ერთხელ  დივინს ტირიფის წნელით დაწნული, თავდახურული და ღვედით შეკრული პატარა კალათა უჩვენა. შიგ სამი კოხტა და გაბოროტებული გველი იკლაკნებოდა.

– ვხსნი!

– ოო, არა,  არა, არ გახსნათ! დივინს მუდამ რაღაც დაუძლეველი ზიზღი ჰქონდა ქვეწარმავლების მიმართ.

– შეგიძლია, ხელი დაადო, არაფერს გიზამენ.

დივინი არ განძრეულა, თითქოს მოჩვენებას ან ციურ ანგელოზს შეხედაო, შიშისგან დამუნჯებულმა, უარყოფის ნიშნად, თავის გაქნევაც ვერ მოახერხა, თან გულისრევამაც წამოუარა.

-ხელი შეახე! უთხრა და თვითონ მიიტანა ბავშვის ხელი ქერცლიან და გაყინულ სხეულთან, მაგრამ დივინმა მუშტი შეკრა, მხოლოდ თითების სახსრები შეახო გველს, სიცივემ გააოცა. იგი მის სხეულში შევიდა და ზიარებაც შედგა. ალბერტომ მეორე გველი ამოიყვანა და შიშველ ხელზე დაუსვა. მკლავზე შემოეხვია, ერთიანად ჩაიკლაკნა. ალბერტო გრძნობდა, როგორ აღეგზნო ბავშვი, როგორ იმძლავრა მასში ემოციამ, რის გამოც დაიძაბა და ათრთოლდა. გველების დახმარებით, მათ შორის ფარული მეგობრობა იშვა. და მაინც, დივინი გველებს არ შეხებია, არც შეხებია გრძნობათა ორგანოებით, თითის წვერების იმ პატარა ბორცვებით, რომელთა მეშვეობითაც ბრმები კითხულობენ. ალბერტომ მუშტი გაუხნა და გველის პირქუშ, გაყინულ სხეულზე ჩამოასმევინა. ეს უკვე აღმოჩენა გახლდათ.  ამასობაში ალბერტოს ხელს ბავშვის ხელი ეჭირა. მათი სხეულები კი ერთმანეთს არ შორდებოდა.  დივინი სტიქიაშია. ის საკუთარ თავთან მარტო აღარასდროს იქნება. დღეიდან, ორივე, მათი დახვეწილი გემოვნების მიუხედავად, იძულებული იქნება, უყვარდეს ის, რაც სძულს. მათი სიწმინდე ასე ვლინდება, რადგან ამაში არის რაღაცა თვითუარყოფისა.

დივინმა ცხოვრება დაიწყო, ცხოვრება, რომელაც შემდეგი ფრაზები, სიტყვები და განმარტებები ახლდა: სინაზე… სიმთვრალე… ვარდების ბაღი… ვილა… მარმარილოს საფეხურები… სატრფო… თვალ-მარგალიტი… სიყვარული… გვირგვინი… მშვენიერი უცნობი ქალი… მაღალი წრის მანდილოსანი… ყვავილებით მოფენილი… საღამოს ფერი… ნატიფი და ვარდისფერი… მოკლედ, მკაცრი ფუფუნების სიტყვებია, რომლებსაც რეალობასთან საერთო პრაქტიკულად არაფერი აქვს. დროა, საიდუმლოც გავამჟღავნოთ – დივინი მეძავია, ვულგარული მეძავი, ქურდი, თაღლითი და _ მამაკაცი.  მაგრამ  ჟან ჟენეს წიგნში „ნორტ-დამ-დე-ფლერი“ მისი მამრობითი სქესის აღმნიშვნელ ვერც ერთ სიტყვას შეხვდებით. ახლანდელი გაგებით, ალბათ ტრანსვესტიტი  უფრო ეთქმის.

წიგნი, რომელიც გამომცემლობა „დიოგენემ“ 2010 წელს გამოსცა, ჟან ჟენეს პირველი რომანია, რომელიც პატიმრობაში, 1942 წელს, ფრენსის ციხეში დაიწერა. ავტობიოგრაფიულ რომანში პარიზელ მარგინალთა ყოფა-ცხოვრება ისეა გადმოცემული, ძნელია, არ აღშფოთდე. „ფალოცენტრიზმი“. ფრანგული ფალოცენტრიზმი, რომელიც წიგნის პირელი აბზაციდან იწყება და უკანასკნელ წინადადებებშიც არ მთავრდება.

16 წლის მოზარდის თვალით დანახული პარიზული ვნებები…  ჩემთვის არც ისე საინტერესო აღმოჩნდა. ალბათ იმიტომ, რომ წიგნის მთავარი პერსონაჟის ორ მნიშვნელოვან ცხოვრებისეულ ეტაპს შუაში მოვექეცი. ვერ გავუგე –  16  და 30 წელი. 16- გარდატეხის ასაკი, პირველი სიყვარული და „ზიარება“. ეს, ალბათ, ყველაზე აუტანელი, გაუტანელი და, ამავე დროს, ყველაზე ლამაზი ასაკია. თითოეული ჩვენგანი, სწორედ მაშინ იბადება, როგორც პიროვნება. აი, 30 წელი კი დივინისთვის საბედისწერო აღმოჩნდა.

ქალივით ლამაზმა და ამ სილამაზით გაამპარტავნებულმა, ასაკის მატება ტრაგედიად მიიღო, მისი ბავშვური იერი, ქალური სიკეკლუცე და სიცელქე ნაოჭებთან შესაბამისობაში ვეღარ მოვიდა. დაკარგა ყვალა და ყველაფერი, ელიტური მეძავიდან ჩამშვებ, გამყიდველ ნაძირალად იქცა, რამაც სიმარტოვემდე, შემდეგ კი მარტოსულობამდე მიიყვანა. საკუთარი სხეული შეიზიზღა, მისი კანის არისტოკრატული სითეთრე მკვდრის ფერად მოინათლა, მისი ნაზი კანი კი – მორბილებულ ქსოვილად. მაგრამ გამოჩნდა ნოტრ-დამ-დე-ფლერი, ახალგაზრდა მკვლელი, ‘რეინკარნირებული დივინი’, რომელმაც ყველაფერი რადიკალურად შეცვალა. დივინს ნოტრ-დამი შეუყვარდა. უფრო სწორად, სძულდა, სძულდა მისი სილამაზის და ახალგაზრდობის გამო.

30 წლის ასაკში დივინმა ფერსცვალება დაიწყო: აქამდე მხოლოდ მამაკაცები უყვარდა – მასზე ძლიერები, ცოტა უფროსები და დაკუნთულები. გამოჩნდა ნოტრ-დამი, ყვავილივით სუსტი და რაღაც ახალი, საკუთარი ძლიერების შეგრძნება გაუჩნდა. იგრძნო, რომ უფრო ვაჟკაცური ხდებოდა, ქვისგან გამოთლილს ემსგავსებოდა. იმედმა უფრო გაბედული და მამაცი გახადა. უსტვენდა, ჯიბეებში ხელებს იწყობდა. დედაკაციდან მამაკაცად ქცევის  მეტამორფოზის დასასრულებლად, მამაკაცის მამაკაცთან მეგობრობაც შეთხზა. ნორტ-დამმა კი დივინის ‘ხვადი’, მისი შავკანიანი საყვარელი არჩია. მეტოქე ‘პედარასტზე’ ( (ც) ჟ. ჟენე) შურისძიებით, დივინმა წმინდა სებასტიანის მოწამებრივ სასწაულებსაც აჯობა. დივინი პირველმა ნაოჭმა მოკლა. პოემად იქცა, მხოლოდ მისთვის დაწერილ პოემად და მიუწვდომელია იმათთვის, ვისაც მისი გასაღები არ აქვს.

ჟან ჟენს ჰქონდა.  საკუთარ ოცნებებთან მარტოდ დარჩენილი,  თავისი თავიდან დივინს ქმნიდა, ოცნებებისგან – მის საყვარლებს: ნორტ-დამს, ალბერტოს, მინიონს, გაბრიელს, ბიჭებს, რომლებმაც სტვენა იციან და ჯიბეებში ხელებს იწყობენ. ბნელი დილეგის მარტოსული ვნებები მისი შემოქმედების განმსაზღვრელი გახდა. მთელი ცხოვრების მანძილზე უამრავი ციხე შემოიარა.

ყველა გმირი წმინდანის შარავანდედს ატარებს, დიდი ადგილი უკავია სამღვდელოებას და ჰომოსექსუალურ პრაქტიკას ქრისტიანულ ეკლესიაში, თუმცა, თითოეული მათგანი უფრო ატმოსფეროს ქმნის და 40-იანი წლების პარიზის პორტრეტს გვიხატავს.

წიგნში ვერ ნახავთ მდედრობიტი სქესის პერსონაჟებს და, მიუხედავად იმისა, რომ ყველა გმირი მოძალადეა, თავად ძალადობა კი ვნებისაღმძვრელი, ობიექტი ყოველთვის სექს-დომინანტია. სექსუალური აქტი წარმოდგენილია როგორც რაღაც ღვთაებრივი კავშირი, ჟენესეული ტრანსვესტიტები კი უზენაესი არსებები, რომლებიც იმ სამყაროს განაგებენნ, სადაც ცხოვრობენ. აქ ისინი არიან მეფეები, დედოფლები, ღმერთები, პრინცები და პრინცესები. მათი ნება უმთავრესია – ფალოსის კულტი და თაყვანისცემა, მეტი არც არაფერი, საინტერესო.

მხიარული ტრასვესტიტებით და ვულგარული ბიჟუტერიით სავსე –  ასე იხსენებს და ახასიათებს XX საუკუნის 40-იანი წლების ფრანგი მწერალი, პოეტი, დრამატურგი, დივინი, ჰომოფობი და არაპოლიტკორექტული ავტორი ჩემს უსაყვარლეს ქალაქს. ასეთი მოსაწყენი და ერთფეროვანი წიგნი არასდროს წამიკითხავს.

მე კი შეგახსენებთ, რომ პროექტი “50 წიგნი, რომელიც უნდა წაიკითხო, სანამ ცოცხალი ხარ” გრძელდება. ეჭვი მაქვს, LGBT თემატიკის წიგნი მანდ ვერ გაჭაჭანდება, მაგრამ ვისაც მოგწონთ, ხმა მიეცით. იქნებ უკეთესად ნათარგმნიც გამოვიდეს.

46 Comments

  1. ზურა ჯ. June 4, 2011 2:57 pm

    მართლა აუტანლად ერთფეროვანია, ვკითხულობ და ვერც ვკითხულობ. პოეტურია და არცაა (კოქტომ თქვაო). არ ვიცი თარგმანის თუ ჟენეს ბრალია. ჟენეზე არ მინდა ვიფიქრო და მთარგმნელმაც რა დამიშავა მხოლოდ მასზე გადავტეხო ჯოხი. მაინც დავასრულებ!:)

    • Agasfer June 4, 2011 3:03 pm

      ზუსტად ასე ვიყავი. რამდენჯერ დავიწყე და რამდენჯერ შევეშვი, აღარ მახსოვს )) მეც დავაპირე, მთარგმნელისთვის დამებრალებინა, მაგრამ… არ ვიცი. იქნებ ორივესი? ))

  2. William რ June 4, 2011 3:26 pm

    დამაინტერესე წიგნი 😉 წასაკითხი ლისტების სიაში ჩადგა 🙂

  3. Precelsus June 5, 2011 12:10 pm

    კარგი იქნებოდა თუ ვინმე ერთ არგუმენტს მაინც დადებდა თუ რატომ უნდა მიეცეს ამ წიგნს ხმა 🙂

    სტანდარტული მარგინალი სტანდარტულ/მარგინალურად მოაზროვნე ფრანგის სტანდარტულად მარგინალური “ნაწარმოებია” შესაბამის პერიოდში :yes:

    ნუ თუ მაინცდამიანც გვინდა რომ 21 საუკუნის გაბრწყინებულ გურჯ ინტელექტუალებს მივაწოდოთ განხილვისა და ანალიზისთვის განსაზღვრული თემატიკის “ნაწარმოებები”, რითაც ვუზრუნველყოთ მათ აღმასვლას ინტელექტუალიზმის მწვერვალებზე, შეგვიძლია დავიწყოთ იქიდან საიდანაც სავარაუდოდ დაიწყო (მე პირადად ძალიან ეჭვი მეპარება მაგრამ მაინც 😀 ) მუსიე ჟან ჟენმა 😀 (მაგრამ მისგან განსხვავებით მართებული და ადექვატური დასკვნები გამოვიტანოთ პირველწყაროებიდან) 😀

    მე მაპატიეთ 🙁

    • Agasfer June 5, 2011 1:09 pm

      შეგვიძლია დავიწყოთ იქიდან საიდანაც სავარაუდოდ დაიწყო (მე პირადად ძალიან ეჭვი მეპარება მაგრამ მაინც ) მუსიე ჟან ჟენმა

      ვერ მივხვდი საიდან უნდა დავიწყოთ :დ

      ისგან განსხვავებით მართებული და ადექვატური დასკვნები გამოვიტანოთ პირველწყაროებიდან

      ნუ, ვიტყოდი, ავტორს რეალობის აღქმა დაკარგული ჰქონა-მეთქი, მაგრამ თავად ამბობს, რომ ეს ყველაფერი მისი ციხის ოცნებები იყო, იქ შექმნა ეს გმირები.
      ფრანგული რომ ვიცოდე, ორიგინალში წავიკითხავდი. ძველი პარიზის ბულვარი, ბრჭყვიალა ტრანსვესტიტები… მომწონს ეს ყველაფერი :დ და ამ წიგნში რატომ არ მომეწონა, მაგის დადგენა მინდა )

      • Precelsus June 5, 2011 2:26 pm

        საიდან და აზიიდან 😀

        “ეს ყველაფერი მისი ციხის ოცნებები იყო, იქ შექმნა ეს გმირები”

        საშინელი კაცი იყო ჰერრ გიტლერი რა 😀

        “ძველი პარიზის ბულვარი, ბრჭყვიალა ტრანსვესტიტები… მომწონს ეს ყველაფერი”
        ჰო ნუ ეს ინდივიდუალურია 😀

        მე მაგალითად, მხოლოდ მონმარტრი და სენის ბუკინისტები მევასება 😀

        პ.ს. ჰო ნუ დილის 7-ზე ფუნთუშებსაც არაუშავს 😀

        • Agasfer June 12, 2011 9:54 am

          ნუ, ძვირფასო პრიცელსუს, ცოტა კი მივათახსირე ეს წიგნი, მაგრამ, როგორც ჩანს, მაინც აქვს რაღაც მნიშვნელოვანი.
          მოგეხსენება, კრიტიკულ ასაკში ვიმყოფები და წლების მატება სულ უფრო მტკივნეული ხდება :დ და ამ ფონზე რა ფიზიოლოგიური და ფსიქოლოგიური ცვლილებები შეიძლება მოხდეს მხოლოდ იმის გამო, რომ შეგიყვარდეს ადამიანი, რომელიც შენს პიროვნებასთან წინააღმდეგობაში მოდის..
          ძალიან საინტერესოა სწორედ ეგ მონაკვეთი. შეიძლება, ჟენეს აქცენტირება მაგაზე არც უფიქრია, მაგრამ მაგის მეტი და მაგის მერე არღარაფერი გამიაზრებია ))

          • precelsus June 13, 2011 12:18 pm

            მისტერ აღასპერ,
            რომ მიათახსირე მაგაში გეთანხმები კიარადა სწორი ქენი 😀 იმჰო.
            ფიზ/ფსიქო ცვლილებები მხოლოდ ვიღაცის სიყვარულის გამო არ ხდება 😀 ან მიდრეკილება უნდა გქონდეს თავიდანვე ან გურჯი ლიბერალი უნდა იყო LOL ან ზედმეტად დიდ პატივს უნდა სცემდე ზოგადად ადამიანს როგორც ასეთს 😀 (ნუ ეს ძალიან იშვიათი შემთხვევაა) 😀
            “შენს პიროვნებასთან წინააღმდეგობაში მოდის”
            ესეც საინტერესოა 🙂 როგორ შეიძლება ვინმე შენს პიროვნებასთან წინააღმდეგობაში მოდიოდეს? შეიძლება წინააღ. მოდიოდეს შენს გ ა რ კ ვ ე უ ლ შეხედულებებთან/ფასეულობებთან/წარმოდგენებთან და ა.შ. ესენი კიდევ სულ იცვლება (ნუ მმკ გამონაკლისია :D)

            პ.ს. ეს ყველაფერი რა თქმა უნდა იმჰოა
            პ.პ.ს. პრიცელსუს :no: პრეცელსუს :yes: 😀

          • Agasfer June 14, 2011 8:38 am

            ფიზ/ფსიქო ცვლილებები მხოლოდ ვიღაცის სიყვარულის გამო არ ხდება 😀 ან მიდრეკილება უნდა გქონდეს თავიდანვე ან გურჯი ლიბერალი უნდა იყო LOL ან ზედმეტად დიდ პატივს უნდა სცემდე ზოგადად ადამიანს როგორც ასეთს 😀 (ნუ ეს ძალიან იშვიათი შემთხვევაა) 😀

            ჰაჰაა 😀 მე კი მგონია, რომ ხდება :დ

            “შენს პიროვნებასთან წინააღმდეგობაში მოდის”
            ესეც საინტერესოა 🙂 როგორ შეიძლება ვინმე შენს პიროვნებასთან წინააღმდეგობაში მოდიოდეს? შეიძლება წინააღ. მოდიოდეს შენს გ ა რ კ ვ ე უ ლ შეხედულებებთან/ფასეულობებთან/წარმოდგენებთან და ა.შ. ესენი კიდევ სულ იცვლება (ნუ მმკ გამონაკლისია :D)

            შენი შეხედულებები, ფასეულობები და წარმოდგენებია სწორედ ის, რაც შენს პიროვნებას ქმნის, არა? მაგრამ მე ცოტა სხვაგან ვუკაკუნებდი. დივინი, რომელიც მამაკაცი მხოლოდ ბიოლოგიურად იყო, სწორედ სიყვარულმა აქცია სხვა ადამიანად. მგონია, რომ ასეთი რაღაც შესაძლებელია :დ ფსიქოლოგი მჭირდება ბლოგზე :დ

            პ.პ.ს. პრიცელსუს :no: პრეცელსუს :yes: 😀

            ოი, ბოდიში 😀

  4. EFENDEX June 6, 2011 11:48 am

    trst

  5. თამრიკო June 13, 2011 9:03 pm

    მისათახსირებელი უნდა მითახსირდეს !! 🙂
    პირადად მე პრეტენზიები ჟენესთანაც მაქვს, მაგრამ უფრო მთარგმნელთან 🙂 გამიხარდებოდა, რომ ქართულ თარგმანში თვალი და გონება არაფერს დაებრკოლებინა და მთელ წიგნში ყოფილიყო განფენილი ის ბობოქარი სინაზე, რაც აქა-იქ იგრძნობა საბედნიეროდ 🙂
    პარიზი კი … მე ერთადერთხელ ვიყავი, ოთხიოდე დღით, საუკუნეების მიჯნაზე, და ასე მეჩვენა, რომ მძიმე ქალაქია, რთული, და დღესასწაულთან ცოტა რამ აქვს საერთო. უფრო იმ ფოტოს განწყობას ჰგავს, აქ რომ დადე _ სიგარეტი უფორმო თითებს შორის, კონტურწაშლილი სახე, წვეტიანი სხივი თვალებში …

    • Agasfer June 14, 2011 8:45 am

      უცნაური ქალაქია პარიზი :)) მნახველთა ნაწილი უჟმურ და უფრულ, მეორე ნახევარი კი პირიქით – დღესასწაულების ქალაქად ახასიათებს. მე ისეთი წარმომიდგენია, როგორც შენ ეს ფოტო აღწერე )) და ძალიან მომწონს ეგ ამბავი :დ

  6. Precelsus June 14, 2011 3:08 pm

    “მე კი მგონია”

    😀 ეს ისეთი კატეგორიის აღმნიშვნელი ფრაზაა, რომელზეც ოფიციალური შეთანმხმება არსებობს “არდავაზე”, მაგრამ რეალურად მხოლოდ ამაზეა დავა. 😀

    “შენი შეხედულებები, ფასეულობები და წარმოდგენებია სწორედ ის, რაც შენს პიროვნებას ქმნის”

    ეს გავრცელებული შეხედულებაა, მაგრამ იმჰო ესენი მხოლოდ ანტურაჟია, შესაბამისად ანტურაჟი პიროვნების ძირითადი შემადგენელი ვერ იქნება და ე.წ. core ვერ შეიცვლება ამათი ცვლილებით 😀 ჰაჰაჰაჰაჰაჰაჰ ეს ვოლანდის და ლევიი მატვეის დიალოგს გავს რაღაცით 😀

    “დივინი, რომელიც მამაკაცი მხოლოდ ბიოლოგიურად იყო, სწორედ სიყვარულმა აქცია სხვა ადამიანად”
    ნუ ეს რომანტიკაა ფრითი ვუმენის ტრადიციებში 😀 აი ემ სორი.
    სიყვარულმა კიარადა, თავის ჭკუაში გამოსავალი იპოვა 😀

    “უცნაური ქალაქია პარიზი ”
    უცნაურია გეთანხმები, მაგრამ არა მაგ განმარტებით 😀 წინააღმდეგობრივი და გარყვნილია რეალურად 🙂 ყველა ვარიანტში გღუპავს რა 😀 ვისაც არ ევასება მაინც დადის მანდ და დადის ზუსტად იმიტომ რომ არ ევასება 😀 ფაქტიურად პარადოქსია 😀

    • Agasfer June 14, 2011 10:18 pm

      ეს გავრცელებული შეხედულებაა, მაგრამ იმჰო ესენი მხოლოდ ანტურაჟია, შესაბამისად ანტურაჟი პიროვნების ძირითადი შემადგენელი ვერ იქნება და ე.წ. core ვერ შეიცვლება ამათი ცვლილებით

      ნუ, რამდენად გავრცელებულია, არ ვიცი, მაგრამ ასეა :დ შენ ბედისწერის გჯერა? ალბათ არა, მაგრამ ხომ იცი, რომ არსებობს? :დ ოღონდ იმ გაგებით არა, ეკლესიებში რომ იძახიან ხოლმე (ან მის გარეთ, რას ვეცი). ჩვენი ორგანიზმის თითოეული უჯრედი გარკვეულ გენეტიკურ ინფორმაციას ატარებს. ადამიანის ხასიათი მისი დაბადებისსას უკვე ჩამოყალიბებულია. მისი ბედი სწორედ მანდაა “გაწრილი”. ის, რომ შენ ციხის პროდუქტი გაიზრდები, მდიდარი იქნები თუ ღარიბი, წარმატებული თუ წარუმატებელი, რეალიზებული თუ არარეალიზებული – ეს შენი ხასიათის დამსახურებაა, უფრო სწორად, იმ კონკრეტული გენების, რომელიც შეს ქცევაზე აგებს პასუხს.
      თუმცა, შეიძლება სხვა კუთით განვიხილოთ:
      გათენდა, ცუდი ამინდია, ცუდ ხასიათზე დადექი. 1 დღე, 2 დღე, 3 დღე… კლიმატი შეიცვალა და სულ წვიმს… შენი ხასიათი აუცილებლად შეიცვლება და შენც შეიცვლები, მაგრამ, სინამდვილეში შენში ისეთი ძირეული ცვლილება არ მოხდება, შენ, უბრალოდ, შენი ხასიათის იმ შტრიხებს გამოაჩენ, რომლის გამოვნელის საშუალება ან საჭიროებაც აქამდე არ იყო.
      ასეა დივინზეც… რა თქმა უნდა, მასში ეს იქნებოდა. ის მამაკაცია, სხვა თუ არაფერი. მამაკაცი ჰეტეროსექსუალ ქალშიცაა და მასში არ იქნებოდა? მე არ მჯერა სქესის დიფერენციაციის :no: ნუ, მკაცრი დიფერენციაციის მაინც.
      აი, ასე :დ

      ჰაჰაჰაჰაჰაჰაჰ ეს ვოლანდის და ლევიი მატვეის დიალოგს გავს რაღაცით

      რა საოცარია, რომ ვოლანდის როლში მე არ ვარ, სასწაულის ტოლფასია :დ

      ნუ ეს რომანტიკაა ფრითი ვუმენის ტრადიციებში აი ემ სორი

      .
      მე ვმალავ, თორემ გულის სიღრმეში რომანტიკული ვარ :დ ნუ, პარიზული სიყვარულები სენტიმენტალურობისკენ კი მიბიძგებს, მაგრამ… დივინს და ნოტრ-დამს ვერ ვუთანაგრძნობ. პატარა ძუკნა :no: 😀

      • Precelsus June 15, 2011 2:44 pm

        ბედისწერის მე რომ მჯერა ეგეთი უნდა 😀 მაგრამ აქ საკუთარ თავს რომ ეწინააღმდეგები როგორაა ეგ საქმე? 😀 ბოდიში მომითხოვია და 😀 რატომ იყო ეგ ვითომ დივინის ბედისწერა? ვინ დაადგინა? 😀

        “ადამიანის ხასიათი მისი დაბადებისსას უკვე ჩამოყალიბებულია”
        ყოფიერება განსაზღვრავსო თუ რაო? 😀 არა ხო? 😀

        • Agasfer June 15, 2011 4:32 pm

          მე არ მითქვამს, რომ მისი ბედისწერა იყო, ხაზი იმას გავუსვი, რომ ეს ყველაფერი მასში იყო ისედაც-მეთქი :დ

          ყოფიერება არ განსაზღვრავს, ყოფიერებამ შეიძლება შენი მეორე მე გამოაჩინოს, უბრალოდ :დ

          • Precelsus June 17, 2011 7:43 pm

            “მე არ მითქვამს, რომ მისი ბედისწერა იყო, ხაზი იმას გავუსვი, რომ ეს ყველაფერი მასში იყო ისედაც-მეთქი ”

            ნაწილობრივ გეთანხმები 🙂 მაგრამ იმჰო ყველაფერი თავიდანვეა ყველა ადამიანში, მაგრამ ბედისწერაც სწორედ ისაა რა განვითარდება 😀

            “ყოფიერება არ განსაზღვრავს, ყოფიერებამ შეიძლება შენი მეორე მე გამოაჩინოს, უბრალოდ”

            ამ შემთხვევაში უამრავი შიზოფრენიკი უნდა გვყავდეს 😀

          • Agasfer June 17, 2011 9:16 pm

            რა ვიცი, ნამდვილად ვერ დავიჯერებ, რომ ჩემში დიდი სანტექნიკი ზის, მაგალითად :დ

    • Agasfer June 14, 2011 10:23 pm

      უცნაურია გეთანხმები, მაგრამ არა მაგ განმარტებით წინააღმდეგობრივი და გარყვნილია
      ჩემთვის გაშენდა-მეთქი, ხომ ვამბობ <3 :დ
      მეც წინააღმდეგობრივი და გარყვნილი ვარ, თუ არ გჯერა, თევზის ზოდიაქოს ნიშნის ქვეშ დაბადებული ადამიანების დახასიათება წაიკითხე 😀 😀

      • Precelsus June 15, 2011 2:49 pm

        ტყუილია ეგ ზოდიაქო 😀 დაივიწყე 😀 ნუ თუ მაინცდამაინც გევასება ზოდიაქოები მაშინ მხედველობაში იქონიე რომ ამ აფერისტებმა 😀 (ასტროლოგთა გარკვეულმა ნაწილმა რა) ამოაგდო მე-13 ნიშანი კერძოდ, გველისმჭერი (ეხლა ცდილობენ დაბრუნებას) ჰოდა მაგის მიხედვით დათვალე შეიძლება არც იყო თევზი 😀

        პ.ს. ახალგაზრდა ასტრონომების დახმარებას ტყუილად კი არ ვცდილობ 😀 😀 😀

        • Agasfer June 15, 2011 4:33 pm

          ვაიმე, ეგ არ ვიცი, ცოტა განავრცე, რა 😀 კაცმა რომ მკითხოს, არ მჯერა, მაგრამ კისერი და ყურები მიგრძელდება ინტერესით :დ

          • Precelsus June 17, 2011 8:26 pm

            “ეგ არ ვიცი, ცოტა განავრცე, რა”

            ოკ. ე.ი.
            1. ასტრონომია/ასტროლოგიის თემა პირველად გვხვდება შენო რომ ხალხი გევასება იმათთან 😀 ანუ შუმერებთან
            2. შუმერები ძირითადად ასტრონომიით იყვნენ დაკავებული, თუმცა ასტროლოგიას იყენებდნენ, მაგრამ არა იმ სახით რაც დღეს გვაქვს;
            3. ასტროლოგია ამ სახით მოგვიანებით გაჩნდა და ზოგი ასტროლოგი 13 ციფრს იყენებდა ზოგი 12-ს
            4. პტოლემეიმდე იყენებდნენ 13 ზოდიაქოს – მე-13 გველისმჭერი, მაგრამ მერე მეცნიერულად და მათემატიკურად მიუდგნენ, კოსმოსი გაყვეს თანაბრად და მიიღეს 12 😀 ანუ მე-13 ამოაგდეს 😀
            5. ასე იყო ძალიან დიდი ხანი (უამრავი საკუნე) და დღეს აიღეს საფუძვლად უძველესი ჩანაწერები და დააყენეს საკითხი ისევ მე-13-ის ჩართვაზე LOL ეხლა მსჯელობენ;

            ჰოდა თუ ეგრე დათვლი შეიძლება სულაც არ აღმოჩნდე თევზი 😀 თუ მარტის 10-მდე ხარ დაბადებული მემგონი მერწყული გამოხვალ 😀

          • Agasfer June 17, 2011 9:12 pm

            ჰო, ათამდე ვარ, 4-ში :დ რა კოშმარია, არ მინდა მერწყულობა ;D

  7. თამრიკო June 14, 2011 3:25 pm

    კარგი დიალოგია (იმდენად კარგი, რომ უცერემონიოდ ვეჩხირები :D), მიყვარს ფაქიზი ქვეტექსტები …
    ასე მგონია, უკვე წაკითხულს ვკითხულობ ხელმეორედ, ნაცნობი ინტონაციებია 🙂
    განაგრძეთ, გეთაყვა …

    • თამრიკო June 14, 2011 10:32 pm

      თევზის ზოდიაქო ? _ ეს რა დაგმართნია 🙂 ძაან თუ არ იყოჩაღებ და თვალსა და გულს არ გაუხელ სამყაროს, სხვასაც დატანჯავ და შენც დაიტანჯები … რასაც, ცხადია, არ გისურვებ 🙂

      • Agasfer June 14, 2011 11:05 pm

        ვუხელ, თამრიკო, ვუხელ. ნუ, ყოველ შემთხვევაში, ასე მგონია :დ

    • Precelsus June 15, 2011 2:45 pm

      ჩაერთეთ ქალბატონო ჩაერთეთ 😀 მითუმეტეს პარიზზე ჩამოყალიბებული შეხედულება გქონიათ 🙂

  8. თამრიკო June 15, 2011 11:37 pm

    ჩავერთო ? _ სიამოვნებით, მაგრამ ვშიშობ, უინტერესო თანამოსაუბრე ვიქნები 🙂
    პარიზი დიადი ქალაქია და ამ სიდიადეს ყველა გრძნობს, რაგინდ ჰარიფი 🙂 მაგრამ ეგებ პარიზი იმ ქალაქთა კატეგორიას მიეკუთვნება, სადაც მარტოობა მარტოდენ დამღუპველია ? _ თქვენ გეცოდინებათ ეს უთუოდ …

    და კიდევ _ ახალგაზრდა ასტრონომებისა რა მოგახსენოთ, მაგრამ ლიკბეზ-კურსს კი მოვისმენდი თქვენგან ასტროლოგიის თაობაზედ _ ჩანს, შეგირდობა მომენატრა 🙂

    პ.ს. რაღაც ნამეტანი არქაულად ავმეტყველდი 😀

    • Precelsus June 17, 2011 8:18 pm

      “პარიზი დიადი ქალაქია ”

      რატომ თვლით რომ დიადია? მართლა მაინტერესებს იმიტომ რომ სიდიადის შეგრძნება მაგ ქალაქში არასდროს გამჩენია 🙂

      “ეგებ პარიზი იმ ქალაქთა კატეგორიას მიეკუთვნება, სადაც მარტოობა მარტოდენ დამღუპველია ?”
      ინდივიდუალურია ეგ ამბავი. ბევრ რამეს გააჩნია – ადამიანს, რას გულისხმობს მარტოობაში/დაღუპვაში და ა.შ.

      მე პირადად ეგეთ პარიზში/ლონდონში/ნიუ-იორკში ზუსტადაც მარტოობა მევასება და ჯერჯერობით არ დავღუპულვარ 😀 და აი მაგალითად ბერლინში/პრაღაში/ბარსელონაში ვერ ვიტან მარტო წასვლას 😀 ამიტომ ვამბობ ინდივიდუალურია თქო 😀
      “ლიკბეზ-კურსს კი მოვისმენდი თქვენგან ასტროლოგიის თაობაზედ ”
      ნუ აი მაგ საკითხში პროფესიონალობაზე თავს ნამდვილად ვერ დავდებ 😀 თუმცა რაღაცეები მაინტერესებდა ციფრ თორმეტთან (სიმბოლოს ამბავში) დაკავშირებით და საინტერესო რაღაცეებს გადავაწყდი შუმერებთან 😀

      პ.ს. ისე ამ ბლოგის ავტორსაც აქვს შუმერებთან დაკავშირებული საინტერესო პოსტი
      პ.პ.ს. “რაღაც ნამეტანი არქაულად ავმეტყველდი” ამ წინადადებაში სიტყვა “ეგზომ” რომ ჩაგერთოთ დაგეთანხმებოდით 😀

      • Agasfer June 17, 2011 9:13 pm

        პრეცელსუს, ხანდახან მგონია, რომ ჩემი ალტერ ეგო ხარ :დ
        პარიზშიც, ლონდონშიც და ნიუ იორკშიც მარტო უნდა წახვიდე, გეთანხმები 😀 და ბერლინში – არასდროს :დ

        • Precelsus June 18, 2011 2:14 pm

          “პრეცელსუს, ხანდახან მგონია, რომ ჩემი ალტერ ეგო ხარ”

          😀 😀

  9. თამრიკო June 18, 2011 12:18 am

    პარიზის სიდიადეში მასშტაბი ვიგულისხმე _ ყველგან რო ყოველთვის არის ეგ ქალაქი და თვალში გეჩხირება _ ლიტერატურაში, სინემატოგრაფში და სხვა ხელოვნებებში :), ისტორიაში, გეოგრაფიაში და სხვა მეცნიერებებში :), რომ აღარაფერი ვთქვათ ისეთ ყოფით დეტალზე, როგორიცაა ღია ბარათი 🙂 ეს ეპითეტი უფრო ფაქტის კონსტატაცია იყო ჩემი მხრიდან და არა პირადი განცდა. საერთოდ, პარიზში ყოფნისას ბევრი არაფერი შემიმჩნევია განსაკუთრებული _ შუადღის რესტორნები და ყვითელი ფოთლებით მოფენილი ღამის პიგალი ყოვლად სტანდარტული შთაბეჭდილებები უნდა იყოს 🙂
    არც ლონდონი აღმოჩნდა “ჩემი”.
    მიუნხენი ! აი მანდ ყოველთვის კარგად ვარ. ყოველთვის მინდა ჩასვლა. ნიუ-იორკსაც არაფერს ვერჩი. ისე კი, მოგზაურობა მეზარება ხოლმე 😀

    სხვათა შორის, მე მარტოობაში სადმე დროებით ყოფნისას მარტოობას, ეულად მოგზაურობას კი არ ვგულისხმობდი, არამედ მუდმივად ცხოვრებისას მარტოობას. ნუთუ ვერ მიხვდით ? და არ მითხრათ ახლა, მუდმივი მარტოობა ნებისმიერ ქალაქში დამღუპველიაო 🙂

    იმ ფრაზაში “ეგზომ” რომ ჩამერთო, 1 შეხედვით, სტილს დავიცავდი, მაგრამ პირველ 2 და ბოლო 2 სიტყვას შორის კონტრასტის მცირე ეფექტი დაიკარგებოდა 🙂 თუმცა ცხადია, ამდენი არ მიფიქრია 🙂
    ეჰ. ვატრაკებ. არ მინდა, რამე შეგარჩინოთ. მტანჯავს ეს “ათორმეტი”, ჩემი რიცხვია და თუ რამე იცით, რაც ამ ტანჯვას შემიმსუბუქებს, არ დამიმალოთ 🙂

  10. Precelsus June 18, 2011 2:11 pm

    “სხვათა შორის, მე მარტოობაში სადმე დროებით ყოფნისას მარტოობას, ეულად მოგზაურობას კი არ ვგულისხმობდი, არამედ მუდმივად ცხოვრებისას მარტოობას. ნუთუ ვერ მიხვდით ?”
    :yes: ეგეც იგულისხმებოდა 🙂

    ვფიქრობ რომ “მუდმივად ცხოვრებისას მარტოობა” ადამიანურია და არა გეოგრაფიული 🙂

    “მტანჯავს ეს “ათორმეტი”, ჩემი რიცხვია და თუ რამე იცით, რაც ამ ტანჯვას
    შემიმსუბუქებს, არ დამიმალოთ”
    ვერ მივხვდი რას გულისხმობ? ციფრ 12-ს?
    დასერჩე: Seven Tablets of Creation, შუმერების, ბაბილონელების და ბერძნების ღმერთების პანთეონი (strictly 12 ღმერთი), შუმერების ათვლის სისტემა, რომლის საფუძველიც გახდა 12, ეგვიპიტის პირამიდები და 12 (ლინგვისტუსს აქვს კარგ პოსტი ამ თემაზე), შემდეგ ლოგიკური კითხვა რატომ ჰყავდა იესოს მაინცდამაინც 12 მოსწავლე 😀 და რა კავშირია ატრახაზისსა და ძველ აღთქმას შორის 😀

    საინტერესოა გაერთობი 🙂

    • Agasfer June 26, 2011 12:02 am

      ცაიტგაისტშიცაა ამაზე რაღაცები )))

  11. Precelsus June 18, 2011 2:16 pm

    “ჰო, ათამდე ვარ, 4-ში :დ რა კოშმარია, არ მინდა მერწყულობა”

    თუ გჯერა რომ თევზი ხარ (ანუ თუ გჯერა ასტროლოგიის) გინდა არ გინდაზე აღარაა საქმე 😀

  12. Pingback: ყვავილების ღვთისმშობელი (18+) | LGBT Georgia

  13. სიყვარულოვნა December 24, 2011 8:22 pm

    ჰმ, კარგია რომ წამაკითხე ეს პოსტი.
    როგორც იქნა დალაგდა დივინის ცხოვრება ჩემს თავში.

    კითხვის პროცესში მართლა ძალიან მოსაწყენი და საშინელება იყო + ცუდი თარგმანი და ლამის 1 თვე ვკითხულობდი :შ მაგრამ, როგორც უკვე ვთქვი, მთლიანად წიგნი არაფერია, მაგრამ ცალკეული ფრაზები ზოგი ისეთი იყო რომ აი აია ია ვერ გადმოვცემ :დ ცალკეულ ფრაზებად უნდა ვრცელდებოდეს ეს წიგნი და არა როგორც რომანი :დ

  14. Arline April 2, 2017 4:06 pm

    Iím not that much of a online reader to be honest but your sites really nice, keep it up! I’ll go ahead and bookmark your site to come back later. Cheers

  15. interior doors for sale April 4, 2017 2:03 pm

    I do consider all of the ideas you’ve offered on your post. They are very convincing and can definitely work. Still, the posts are too quick for novices. Could you please prolong them a bit from subsequent time? Thanks for the post.

  16. hotels downtown Vancouver April 5, 2017 3:18 pm

    Write more, thats all I have to say. Literally, it seems as though you relied on the video to make your point. You clearly know what youre talking about, why waste your intelligence on just posting videos to your weblog when you could be giving us something informative to read?

  17. Quinn April 29, 2017 5:53 pm

    Thanks for every other magnificent post. The place else may anyone get that type of information in such a perfect means of writing? I’ve a presentation next week, and I’m at the look for such info.

  18. Pearline April 30, 2017 11:57 pm

    I was just searching for this information for a while. After six hours of continuous Googleing, at last I got it in your website. I wonder what’s the lack of Google strategy that do not rank this kind of informative web sites in top of the list. Normally the top web sites are full of garbage.

  19. Lynn May 5, 2017 10:46 am

    I’m not sure where you are getting your info, but good topic. I needs to spend some time learning more or understanding more. Thanks for excellent information I was looking for this information for my mission.

  20. jannapfost.wordpress.com May 10, 2017 7:57 am

    At this time it looks like Expression Engine is the
    best blogging platform available right now.
    (from what I’ve read) Is that what you are using on your blog?

  21. Kymberly May 11, 2017 1:01 am

    Hi! Do you use Twitter? I’d like to follow you if that would be ok. I’m definitely enjoying your blog and look forward to new posts.

Post a Comment

Your email address will not be published.